Wekelijkse trainingen werpen vruchten af

In de 5e klasse reserve kom je zelden teams tegen die doordeweeks nog wel eens trainen. Leiden Allstars is een uitzondering op de regel, elke donderdag staan er minimaal 10 man klaar om even een uurtje een balletje te trappen. Deze wekelijkse trainingen beginnen nu ook eindelijk tot resultaat te leiden.

Hoewel, resultaat… De afgelopen 5 wedstrijden hebben maar 4 punten opgeleverd. Het was het spel en het veldoverwicht in vooral de tweede helft waarin je de fitheid terug zag komen. Het begon allemaal bij de uitwedstrijd tegen SJZ.

SJZ – Leiden

De wedstrijd tegen SJZ uit op een doordeweekse avond leek, door de vorige ontmoeting (0-4), een lastige opgave te worden. En dat was het ook de 1e helft. Leiden werd compleet van het veld gespeeld, het middenveld kreeg geen grip op hun middenveld en SJZ kon daardoor elke keer makkelijk een mannetje doorschuiven. Toen ook nog eens Leiden’s eigen ‘GJ7’ moest afhaken wegens een hamstring blessure zakte de moed in den schoenen. Leiden bleef vooral overeind door puik keeperswerk van Frans. SJZ kreeg van de regen kansen geen een bal in het doel. Met 0-0 werd er gerust. De tactiek werd gewijzigd, Bjorn ging vast op hun sterkste speler staan en er werd overgeschakeld naar 4-4-2. De wedstrijd kantelde volledig. Waar SJZ de eerste helft heer en meester was, was nu Leiden degene die het spel dicteerde. Helaas was de voorhoede van Leiden niet scherp genoeg om het af te straffen. Een mooie voorzet van Hartevelt belandde bij Peter van der Tuin die via een aantal benen van SJZ de bal in het doel frommelde. Blijkbaar vond Hartevelt dat niet eerlijk want 2 minuten later gaf hij ook SJZ een prachtige dieptebal. Over de hele wedstrijd gezien een eerlijke tussenstand, maar erg zuur op dat moment aangezien Leiden niks meer te vrezen had van SJZ. Het werd nog erger in de laatste minuut. De eerste echte kans van SJZ in de 2e helft ging er gelijk in. Een zuur einde maar een zeer goed gevoel over de 2e helft.

RCL – Leiden

10 dagen later werd er gevoetbald tegen RCL. Een hele andere tegenstander dan SJZ (gemiddeld 10 jaar jonger) maar wat wedstrijdverloop betreft nagenoeg hetzelfde. De eerste helft verliep dramatisch. Leiden had totaal geen grip op het middenveld. Weer werden we met onze 4-3-3 volledig overlopen. Wederom was Frans de sterkhouder, we hadden geluk dat het met rust maar 2-0 stond. Ook nu gooide we de tactiek om van 4-3-3 naar 4-4-2. Wouter van Dorp kwam Patrick Dexel vergezellen in de spits en Hartevelt en van Dorst zakte terug naar het middenveld. En dat middenveld domineerde en verdeelde. De 4 verdedigers kregen geen grip op de twee spitsen en het duurde ook maar 2 minuten tot de bal op de stip ging omdat iemand van RCL aan de handrem trok. Helaas werd de penalty op de paal geknald maar het was een waarschuwing van wat er zou komen. Van Dorp en Dexel bleven door de verdediging snijden en kansen krijgen maar de doelpunten bleven nog even uit. Uiteindelijk brak Dexel de ban door een uitstekende dieptepass van Tinus beheerst af te ronden. Wouter van Dorp schoot vlak daarna ook nog de 2-2 tegen de touwen. De 2-3 viel ook maar werd helaas, onterecht, afgekeurd wegens buitenspel. Het bleef 2-2 na een fantastische comeback. Zelfs tegen gemiddeld 10 jaar jonger maakte Leiden een fittere indruk.

Wedstrijden tegen Roodenburg en Hazerswoudse Boys

Twee wedstrijden waar we duidelijk de beter waren maar waar efficiency een dilemma was. Bij de boys uit Hazerswoude had het ook vooral met een scheidsrechter te maken, maar de fout moet je natuurlijk altijd bij jezelf zoeken.

De kers op de taart

En dan de wedstrijd van gister tegen BSC ’68. De wedstrijd begon slordig aan beide kanten. Op het hobbelige grasveld had bijna niemand echt de controle over de bal. Het was vooral de helft van het balverlies en hoge wegwerkballen. Kansen waren er wel, in het eerste kwartier 2 voor Patrick Dexel, maar het eerste doelpunt viel aan de andere kant. Op de 16 kon vrij ingeschoten worden en Mick kon daar als interim keeper alleen zijn hand er tegenaan aaien. 2 uitvallen van de sterk en agressief spelende nummer 10 maakte er helemaal een onoverbrugbare achterstand van. De 3-0 achterstand werd gelukkig vlak voor rust nog een beetje kleiner door een bal op het gezicht van Patrick. Via een been van de tegenstander hobbelde de bal lullig over de doellijn heen.

De ommekeer

In de rust werden er wat wisselingen doorgevoerd. Niet met de wissels, want die hadden we de eerste helft al verbruikt. Jeroen, die nogal last had van Koningsdag nawee├źn, verving Mick in het doel en Mick ging in de spits waardoor Patrick naar linkshalf zakte. Deze wissel bleek goud. Leiden kreeg controle, kansen en was weer het aanzien waard. Het duurde niet heel lang tot de 2-3 viel. Mick ging goed door en strafte geklungel van BSC achterin koeltjes af. Er volgden nog vele kansen maar het was pas 25 minuten later dat de 3-3 viel. Rob kon bij een corner helemaal vrij inkoppen. BSC werd een beetje wakker en Leiden werd een daardoor nerveus. Gelukkig was Jeroen als keeper wel scherp en redde hij met zijn teen tijdens een 1 op 1 situatie. Na 5 nerveuze minuten pakte Leiden de draad weer op. Eerst kreeg Patrick Dexel een niet te missen kans van Mick Lingerak en vlak daarna kopte Rob helaas in de handen van de keeper. 10 minuten voor tijd kwam dan toch de voorsprong . Een geblokte bal van Mike Emid belandde voor de voeten van Patrick die met alle frustratie van 3 gemiste kansen de bal met 200km per uur in het doel schoot. De meegereisde supporter rende daardoor het veld op want Leiden zou dit niet meer weggeven. In de laatste minuut werd het zelfs nog 3-5 door een kunststukje van Mick en Tines. Hartevelt had wel een beetje moeite met deze niet missen kans. De bal moest op 3 meter van het doel eerst nog 3 keer op de grond stuiteren voordat de bal in het net belandde. De scheidsrechter floot af en de 3 verdiende punten na een 3-0 achterstand waren binnen.

Opstelling
Lingerak, Atehortua, Meijers, Middelkoop, van der Zeeuw (Boting), J. Dexel, Emid, Wansink, van Dorst (van Bezouwen), Hartevelt, P. Dexel